rytm

Wypłynęłam na środek jeziora.

Jak to się stało, że jestem tu sama w środku lata?  Tak ma być.

Malachitowa woda i thenardowy błękit nieba. 

Cisza.

Powierzyłam się wodzie układając się na jej powierzchni. 

Szeroko ręce, szeroko nogi i głowa aż po uszy.

Zawiesiłam się między Niebem, a Wodą.

Wtopiłam się słuchając rytmu serca... spokojnie, równomiernie... wspaniale...

I pojawiło się Światło!

Słońce rozświetliło wszystko, rozpylając złoty pył.

- Zatańcz ze mną. - usłyszałam w sobie.

Nie myślałam.

Zanurzyłam się w głębinę, by po chwili wypłynąć kręcąc się niczym śrubka.

woda-słońce-niebo woda-słońce-niebo woda-słońce-niebo

kolejny rytm

cud oczyszczenia